Typem rzeźby strukturalnej w Polsce jest Wyżyna Śląska, Wyżyna Krakowsko-Częstochowska oraz część Sudetów. Natomiast rzeźba tektoniczna została uwarunkowana poprzez ruchy tektoniczne. Charakterystyczne dla tego typu rzeźby jest występowanie układu wzniesień oraz obniżeń, które powstawały na skutek powstawania obszarów wypiętrzanych i obniżanych. Do głównych składników tej rzeźby zaliczamy między innymi: zręby, rowy tektoniczne, zapadliska oraz krawędzie tektoniczne. Na terenie obszarów o rzeźbie tektonicznej występują często trzęsienia ziemi. Na tych terenach możemy zauważyć duże wysokości względne oraz intensywne procesy rzeźbotwórcze. Ostatnim rodzajem rzeźby jest rzeźba alpejska, czyli rzeźba wysokogórska. Na tym terenie zaobserwujemy rzeźbę, gdzie znajdują się formy akumulacji oraz erozji glacjalnej. Znajdują się tutaj ostre szczyty, granie, cyrki lodowcowe oraz u-kształtne doliny i żłoby lodowcowe. W dnach dolin znajdują się jeziora polodowcowe. Rzeźba taka powstaje w wyniku przeobrażenia starszej rzeźby rzecznej poprzez działanie lodowców górskich. Przykładem takiej rzeźby są Alpy, Himalaje, Kaukaz oraz Tatry. Znane są cztery źródła energii procesów rzeźbotwórczych. Są to energia grawitacyjna, energia geotrmalna, promieniowanie słoneczne oraz geomagnetyzm. I tak geomagnetyzm jest zespołem zjawisk magnetycznych, które są związane z Ziemią. Zjawiska te są naturalne. Natomiast energia geotermalna jest odnawialnym źródłem energii. Energia ta wykorzystuje energię cieplną z wnętrza Ziemi.
Typy klimatów
Źródła energii geotermalnej znajdują się przeważnie na obszarach wulkanicznych oraz aktywnych sejsmicznie. Woda pochodząca z opadów atmosferycznych podgrzewa się podczas kontaktu z gorącą magmą, po czym wędruje do powierzchni i występuje w postaci gorących źródeł czy pary wodnej. Wysokość nad poziomem morza natomiast jest wysokością danego punktu względem określonego punktu odniesienia, czyli poziomu morza. Topoklimat przedstawia nam klimat panujący w danej aglomeracji miejskiej. Chodzi tutaj między innymi o zagospodarowanie przestrzenne czy stosunki wodne. Topoklimaty dzielimy na wypukłe, płaskie i wklęsłe. Na Ziemi panuje sześć podstawowych klimatów. Są to: klimat okołobiegunowy, klimat umiarkowany, klimat podzwrotnikowy, klimat zwrotnikowy, klimat podrównikowy oraz klimat równikowy. Klimat równikowy występuje pomiędzy 10 a 20 stopniu szerokości geograficznej, zarówno na półkuli północnej, jak i południowej. Klimat ten ponadto charakteryzuje się wysoką średnią temperaturą powietrza w ciągu roku, która wynosi tutaj ponad 20 stopni Celcjusza. Roczne amplitudy temperatur wynoszą 5 do 10 stopni Celcjusza. Im dalej od samego...
Klimat równikowy i podrównikowy
Klimat równikowy dzieli się na trzy typy klimatów ze względu na różnicę temperatur. Są to: klimat równikowy wybitnie wilgotny, klimat podrównikowy wilgotny oraz klimat podrównikowy suchy. Klimat równikowy panuje między innymi w Ameryce Środkowej oraz na wyspach Morza Karaibskiego, jak również w północnej części Ameryki Południowej, na wyspie Madagaskar, na Archipelagu Malajskim, na Filipinach, a PaPua-Nowa Gwinea oraz w północnej części Australii i wyspach Oceanii. Klimat podrównikowy jest pasem klimatycznym znajdującym się po północnej i południowej stronie równika. Cechą charakterystyczna tego typu klimatu jest mała ilość opadów i wyższymi niż w klimacie równikami amplitudami temperatur. Klimat ten jest zaliczany do klimatu równikowego. Występuje pomiędzy strefą równikową a zwrotnikową. Klimat podrównikowy występuje na całej kuli ziemskiej w określonych szerokościach geograficznych. W Afryce znajduje się w południowej części Somalii, w Gambii, w południowej częśći Sudanu, w północnej i środkowej części Mozambiku, w Malawi, w południowej części Mali oraz w południowej części Czadu....
Strefa klimatu zwrotnikowego
Klimat podrównikowy dzielimy na dwa typy: na klimat podrównikowy suchy oraz podrównikowy wilgotny. Klimat suchy znajduje się najdalej od równika i przechodzi dalej w strefę zwrotnikową. Wilgotny klimat znajduje się bliżej równika. Tutaj występują dwie pory: sucha i wilgotna. Pora sucha trwa kilka miesięcy, po czym nadchodzi pora wilgotna, a wtedy opady są bardzo duże. Charakterystyczne właśnie dla klimatu podrównikowego jest występowanie pory suchej. Ponadto jest tutaj widoczna znaczna amplituda temperatur w ciąg roku. Podczas pory suchej temperatura powietrza przekracza 30 stopni Celcjusza, a podczas pory wilgotnej powietrze to ochładza się. Klimat zwrotnikowy natomiast jest jedną ze stref klimatycznych. Klimat ten panuje w okolicach dwóch zwrotników, na obu półkulach kuli ziemskiej. Średnie roczne temperatury przekraczają tutaj 20 stopni Celcjusza. W najchłodniejszych miesiącach temperatura wynosi pomiędzy 10 a 20 stopni Celcjusza, a temperatury w najcieplejszych miesiącach przekraczają nawet 35 stopni Celcjusza. Charakterystyczną cechą tego klimatu jest duża dobowa amplituda temperatur. Opady...
Klimaty okołozwrotnikowe
Na terenach lądowych mamy do czynienia także z wyżami okołozwrotnikowymi, co jest przyczyną niewielkich opadów na tych terenach. W rejonach występowania tych wyżów ukształtowały się pustynie. Brak opadów we wschodnich rejonach jest związany z wpływem zimnych prądów morskich. Natomiast zachodnie rejony są bogate we wschodnie wiatry, które to niosą wilgotne powietrze znad oceanu. Ponadto w porze wilgotnej na terenach Azji Południowej oraz Azji Południowo-Wschodniej opady są wynikiem monsunów. Klimat zwrotnikowy dzieli się na następujące typy klimatów: klimat zwrotnikowy wilgotny oraz klimat zwrotnikowy wilgotny monsunowy, klimat zwrotnikowy pośredni oraz klimat zwrotnikowy pośredni monsunowy, klimat zwrotnikowy kontynentalny suchy oraz klimat zwrotnikowy kontynentalny suchy monsunowy, jak również klimat zwrotnikowy wybitnie suchy oraz klimat zwrotnikowy skrajnie suchy. Znajdujące się gleby na terenach, gdzie panuje klimat zwrotnikowy są to szaroziemy. Gleby te posiadają niską zawartość próchnicy. W klimacie podzwrotnikowym temperatury wahają w najzimniejszych miesiącach i wynoszą powyżej 10 stopni Celcjusza w klimatach morskich oraz...